Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2008

ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

Αν και έχουμε βουτήξει ολοκληρωτικά στον ψηφιακό κόσμο, παρατηρείται τελευταία μια έξαρση εκδόσεων στο χώρο περιοδικού τύπου. Free ή ξεfree, οι τίτλοι εμπλουτίζονται πια με εβδομαδιαίο ρυθμό. Εκτάρια δασών χαμένα καταναλώνονται καθημερινά στην αρένα της ενημέρωσης. Θα μπορούσε να πει κανείς πως με τόση γραφή, τέτοια διάδοση των ιδεών, ζούμε έναν νέο διαφωτισμό. Όλοι έχουν κάτι να πούνε και όλοι μπορούν να τους διαβάσουν.

Όχι, πολύ, αλλά αρκετό καιρό τώρα περιδιαβαίνω στα έντυπα με διπλή ιδιότητα: του συντάκτη και του αναγνώστη. Από την αρχή μέχρι το τέλος. Γνωρίζω λίγα από στήσιμο, κάποια από εμπόριο, περισσότερα από γραφή και πολλά από φυλλομέτρημα. Πάντα μου έρχεται στο μυαλό η γνωστή κινέζικη παροιμία: μια εικόνα χίλιες λέξεις. Μόνο που πια βλέπω μόνο εικόνες και έχω χάσει τις λέξεις. Προσπαθώ να ξεδιαλύνω αν εγώ το διάλεξα ή κάποιοι μου το επιβάλουν. Αν βαρέθηκα να διαβάζω ή πάλι δεν έχω τίποτα να γράψω. Τα καλά θέματα μετρούνται πια στα δάχτυλα. Οι ιδέες επίσης. «Ας βρούμε μια καλή εικόνα, να γράψουμε και καμιά 300ρια λέξεις και το κλείσαμε το θέμα.», είναι το σύνθημα. Ένα φωτορεπορτάζ δηλαδή όπου τις περισσότερες φορές ο δημοσιογράφος απλά μανατζάρει το φωτογράφο. Ο τύπος αποδυναμώνεται από τυπογραφικούς χαρακτήρες και ενισχύεται σε πίξελς και γραφιστικά τερτίπια. Η μορφή κυριάρχησε ολοκληρωτικά επί του περιεχομένου.

Για μια στιγμή άλλαξα εποχή και παρατήρησα τεύχη του Εκηβόλου, της Ελληνικής Επιθεώρησης Ελληνικής Επιστήμης, του Εντευκτηρίου και άλλων περιοδικών ιδεών, τέχνης και λογοτεχνίας. Είδα ποσότητες χυμένου μαύρου μελανιού. Μια άλλη αντίληψη που ευτυχώς ζει ακόμα σε ορισμένες περιπτώσεις. Είδα περιεχόμενο. Μια απαξίωση της επικαιρότητας που γεννάει παράλληλα, όμως, θέματα κατά κόρον επίκαιρα. Γραφικός και παλαιομοδίτης θα πείτε. Λάθος! Kαιροσκόπος είμαι. Μπαίνει η άνοιξη, αλαφραίνει το σώμα, ψάχνεις κάτι να διαβάσεις για να «κάτσεις».Υπέροχα όλα αυτά τα εβδομαδιαία στο μάτι αλλά αν ακούσουμε και μια ελληνική παροιμία τότε θα αναρωτηθούμε: Μήπως η γριά η κότα έχει το ζουμί;

Σταύρος Διοσκουρίδης

Αυγή, 02/03/08

Μη μένεις στην άκρη... έλα στο centro!