Εμφανίστηκε στον πλανήτη - εντελώς απροειδοποίητα - το 1982 και 21 χρόνια μετά αποφοίτησε από τη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, αφού πρώτα πρόλαβε να σπουδάσει τραγούδι, κιθάρα και χορό. Πρόσφατα πήρε το Βραβείο Ερμηνείας 1ου Γυναικείου Ρόλου στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του 48ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία της στην ταινία «Valse Sentimentale» της Κωνσταντίνας Βούλγαρη. Ήταν επίσης υποψήφια για το «Βραβείο Νέου Δημιουργού» στα Βραβεία Κριτικών Θεάτρου & Μουσικής 2007, για την ερμηνεία της στο θεατρικό μονόλογο της Μάρως Δούκα, «Σας αρέσει ο Μπραμς?», αλλά… το έχασε! (she doesn’t mind though). Αυτή την εποχή δουλεύει στην πειραματική σκηνή του Εθνικού, στο «Από Μηχανής Θέατρο» με την Ρούλα Πατεράκη, που σκηνοθετεί το «Βυθό» του Γκόρκι. Ήταν όνειρό της από μικρή να συνεργαστεί μαζί της και είναι πολύ χαρούμενη. Οι παραστάσεις θα κρατήσουν μέχρι τον Μάιο. Για το καλοκαίρι, υπάρχουν σχέδια, αλλά δεν είναι ακόμα ανακοινώσιμα! Η συνέντευξη έγινε στα «υπόγεια ιδιαίτερα διαμερίσματα» ενός μικρού καφέ στου ψυρρή στις 15/12/2007, χώρος που αποδείχθηκε ιδανικός για το σκοπό αυτό, καθώς μας επέτρεψε να μείνουμε μακριά από τα μέλη του fun-club της (έστω κι αν η ίδια αγνοούσε την ύπαρξη του!). Σεμνή κι αληθινή, γλυκιά, χαμογελαστή, οικεία και φιλική, η 25χρονη Λουκία δείχνει να πατάει γερά στα πόδια της, χωρίς να έχει παρασυρθεί από την επιτυχία και την λάμψη των φώτων που έχουν στραφεί πάνω της τον τελευταίο χρόνο. Κι αν το 2007 ήταν μια «καλή χρονιά» για εκείνη, το 2008 υποψιάζομαι ότι θα είναι ακόμα καλύτερη! Όσο ούτε η ίδια φαντάζεται…
Δεν έχω φανταστεί ποτέ τον εαυτό μου σαν κάτι άλλο εκτός από ηθοποιό. Γιατί είναι ο τρόπος έκφρασης μου, δεν είναι δουλειά. Από τα 14 ξεκίνησα να δουλεύω πάνω σε αυτό συνειδητοποιημένα, έκανα πολλές ώρες χορό, διάβαζα κείμενα, έκανα πρόβες μόνη μου, δούλευα τη φωνή μου και τέτοια… Κι ήξερα ότι μετά το σχολείο θα πήγαινα στη σχολή θεάτρου. Το έβλεπαν κι οι γονείς μου αυτό και με παρότρυναν, αν και τους απασχολούσε η οικονομική μου εξασφάλιση, αλλά εγώ ούτως ή άλλως δεν θα έκανα πίσω.
Για μένα ρίσκο δεν είναι να κάνεις αυτό που θες πραγματικά, αυτό που πιστεύεις. Το ρίσκο είναι να κάνεις κάτι το οποίο είναι εκτός από σένα, το να προσπαθήσεις να ακολουθήσεις ένα δρόμο έξω από σένα. Αυτό είναι το ρίσκο…
Δεν με πείραξε καθόλου που δεν βραβεύτηκα ως «Νέα Δημιουργός». Τα καλά λόγια που γράφτηκαν κι ειπώθηκαν για την ερμηνεία μου σε αυτό το μονόπρακτο κι οι σημαντικοί ρόλοι που ήρθαν μετά, αποτελούν ίσως μεγαλύτερη επιβράβευση από το βραβείο αυτό καθαυτό. Η υποψηφιότητά μου και μόνο ήταν τιμή για μένα και μου έδωσε μεγάλη χαρά. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή της προβολής του video που είχε τραβήξει κρυφά - εν ώρα παράστασης - μια φίλη μου, με την οποία ήμασταν μαζί στην τελετή απονομής!
Αυτό που με φοβίζει στην τηλεόραση είναι η υποκριτική πτώση που παρατηρώ ακόμα και σε πολύ σπουδαίους και έμπειρους ηθοποιούς, οπότε σκέφτομαι «τι θα γίνει με μένα, που δεν έχω αυτή την εμπειρία?». Τηλεόραση θα μπορούσα να κάνω μόνο με ένα σκηνοθέτη τον οποίο εμπιστευόμουν πάρα πολύ, μ’ ένα σενάριο το οποίο με αφορούσε και με ενέπνεε όπως στο θέατρο και θα το έκανα πολύ συγκεντρωμένη και αφοσιωμένη σ’ αυτό κι όχι σαν «αρπαχτή». Γιατί είναι κρίμα, για μένα η τηλεόραση χρησιμοποιείται με τελείως λάθος τρόπο.
Το βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πραγματικά δεν το περίμενα. Γιατί ήταν η πρώτη μου κινηματογραφική εμπειρία και σε μια ερωτική ιστορία κιόλας. Δουλέψαμε ιδανικά με τον συμπρωταγωνιστή μου Θάνο Σαμαρά και την σκηνοθέτιδα Κωνσταντίνα Βούλγαρη και δεθήκαμε πολύ. Και χαίρομαι γιατί ο ρόλος της «Ηλέκτρας» σ’ αυτή την ταινία μου έδωσε την ευκαιρία να υποδυθώ μια κοπέλα με κοινά αλλά και διαφορετικά από τα δικά μου χαρακτηριστικά.
Γιατί κάνω τη δουλειά του ηθοποιού? γιατί ένας ρόλος σου δίνει τη δυνατότητα να ανακαλύψεις πράγματα σε σένα, να αφεθείς σε κάτι άλλο.
Αυτό που προσπαθώ, είναι να προσεγγίζω τον κάθε ρόλο με γνώμονα την αλήθεια. Ο τρόπος με τον οποίο τον εκφράζω να έχει καθαρή αλήθεια… ώστε να ξεχνάει ο θεατής ότι βλέπει «θέατρο», να βλέπει κάτι αληθινό. Αυτό είναι ακριβώς και το καθολικό μήνυμα που θέλω να περάσω στο κόσμο: να είμαστε όλοι πιο αληθινοί…
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου