Η δημοσιογραφική προβολή του Θα Χυθεί Αίμα ήταν αρκετά πρωί και εγώ ξενυχτισμένος, όμως η ταινία του Paul Thomas Anderson δεν επέτρεψε στην κούρασή μου ούτε στιγμή να κυριαρχήσει. Από την πρώτη εκείνη βουβή πρώτη σκηνή που μας συστήνει τον Daniel Plainview, μέχρι το ωμό και σκληρό επίλογο, η ιστορία του τυχοδιωκτισμού για το πετρέλαιο στις αρχές του 20ου αιώνα, μοιάζει τρομακτικά οικεία, σκιαγραφώντας την ανθρώπινη φύση, χωρίς καμία διάθεση ηρωποίησης.
Το χρήμα, η εκκλησία, η εξουσία μπαίνουν σε μία ιστορία, που μπορείς να δεις ως ιστορικό ντοκουμέντο, ως αναφορά σε διαχρονικά θέματα ή ως απλά μία πολύ δυνατή ιστορία. Ο Daniel Day Lewis και ο Paul Dano λειτουργούν καταλυτικά, δίνοντας ψυχή σε δύο ήρωες που πολύ δύσκολα θα επέλεγες να ταυτιστείς. Δεν είμαι ούτε ο τυχοδιώκτης, πετρελαιάς Plainview, ούτε ο διψασμενος για εξουσία ιερέας Sunday, όμως ένιωσα την αγωνία και τον πόθο τους, τους αντιπάθησα, όμως συνέπασχα.
Το μόνο που δεν περίμενα να ακούσω μετά από μία ταινία σαν αυτή, ήταν τυποποιημένες ερωτήσεις που απλά άλλαζαν λίγο το εισαγωγικό κομμάτι τους. Και όμως στη συνέντευξη τύπου που ακολούθησε, μας ενδιέφερε το γκλάμουρ, παρά η ευκαιρία να μιλήσει κανείς με το σκηνοθέτη και τον πρωταγωνιστή. Βέβαια θα μου πείτε συνέντευξη τύπου ήταν, όχι masterclass, οπότε είχα λάθος προσδοκίες.
Είναι αναμενόμενο και γι’ αυτό ξεπερνάς τις ερωτήσεις pass-partout του στυλ
Ποια είναι η μέθοδός σας κύριε Lewis; Τα όσκαρ βραβεύουν τελικά όσους υποδύονται ανάπηρους; Αληθεύει ότι γίνεστε ο χαρακτήρας και θέλετε να σας απευθύνονται με αυτό το όνομα;
Που με μεγάλη μου χαρά ο Lewis περιέγραψε ως βλακώδεις και ανούσιες. Ξεπερνάς και ερωτήσεις γενικότητας
Ποια είναι η έμπνευσή σας; Παίζει ρόλο η μουσική στην ταινία;
Μα καλά δεν είδαν την ταινία, δεν υπήρχε κάτι άλλο να τους τραβήξει την προσοχή;
Δε μπορώ όμως να ξεπεράσω τις εμμονές κάποιων που θεωρούν ότι πρέπει να εκφράζονται σε όποια ταινία βλέπουν. Κάποιος αφού επαίνεσε το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα ρώτησε γιατί δεν υπήρχε παραλληλισμός του πετρελαίου της εποχής εκείνης με τα σημερινά παιχνίδια που παίζονται στο όνομα του μαύρου χρυσού. Μια κυρία διαμαρτυρήθηκε για την απουσία του γυναικείου φίλου.
Όταν οι καλεσμένοι μας, απάντησαν ότι δεν ήταν στις προθέσεις τους να κάνουν αυτή την έρευνα και ότι η δύναμη της ιστορίας κρυβόταν αλλού, οι αντιδράσεις των ερωτώντων ήταν απαξιωτικές.
Μια απορία μόνο, αν θέλετε να δείτε συγκεκριμένη ταινία, γιατί δεν τη γυρίζετε μόνοι σας;
Καλλίτσης Φοίβος (phever@gmail.com)
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου