Οι πρόσφατες εξελίξεις στο Υπουργείο Πολιτισμού, θα μπορούσαν να δώσουν πολλές εξηγήσεις, γύρω από την κατάσταση του κινηματογράφου στη χώρα μας και γενικώς του πολιτισμού, όμως όλα κατέληξαν σε ένα κακομονταρισμένο DVD και όλοι αναζητούν τα extras με τις κομμένες σκηνές.
Σε μια χώρα που Πρόεδρος του Μουσείου Κινηματογράφου είναι ο Γιώργος Μυλωνάς, που μπορεί να είναι ικανότατος σκηνοθέτης και απλά το προβληματικό σύστημα χρηματοδοτήσεων να μην του επέτρεψε να γυρίσει τον Ελληνικό Νονό, αλλά το απτό έργο του περιορίζεται σε βιντεοταινίες, που όχι Χρυσό Φοίνικα, αλλά ούτε και Hot d’Or δεν παίρνουν, υπάρχουν σημαντικότερα θέματα να ερευνήσεις από τις σεξουαλικές περιπτύξεις.
Τα μέσα ενημέρωσης περιορίζονται σε εξυπνάδες του τύπου, ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Πολιτισμού δεν ανταποκρίνεται στα καλλίγραμμα σώματα των αρχαιοελληνικών αγαλμάτων. Κυβερνητικοί και μη, αριστεροί και δεξιοί, ψάχνουμε να βρούμε τη λύση στο σημαντικό αίνιγμα του DVD, ενώ τα γεγονότα είναι πέρα από τις σεξουαλικές περιπτύξεις ενός ευτραφούς κυρίου. Θεωρούμε ότι είμαστε πιο έξυπνοι και εύστροφοι από τους Αμερικανούς, αλλά τελικά λειτουργούμε πανομοιότυπα.
Ένας ολόκληρος πλανητάρχης κινδύνευε εξ’ αιτίας στιγμών πάθους στο οβάλ γραφείο, ενώ ένας άλλος πλανητάρχης ξανακέρδισε άνετα τις εκλογές παρά έναν αδικαιολόγητο πόλεμο. Έτσι και εμείς, οι ξάγρυπνοι Έλληνες, που δε μας χειραγωγούν, ετοιμαζόμαστε να ρίξουμε μια κυβέρνηση που μόλις ψηφίσαμε, με μια ανούσια αφορμή, μπροστά στις καταστροφές του καλοκαιριού από τις πυρκαγιές και τα διαρκή σκάνδαλα της προηγούμενης θητείας της.
Διαβάζουμε στις εφημερίδες για τις συνθήκες πρόσληψης της γυναίκας-κλειδί, για τα ρουσφέτια για τις χάρες, αλλά ποτέ δεν ανοίγεται αυτή η έρευνα παραπέρα. Ελάχιστοι αμφισβητούν τις συνθήκες επιλογής, των προσώπων, ανώνυμων και επώνυμων και που τοποθετούνται. Και έχω πάντα την ανησυχία ότι αυτοί οι λίγοι που το κάνουν, θα σιωπήσουν όταν βολευτούν.
Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι οι κομμένες σκηνές. Το πρόβλημα είναι ότι το σενάριο πάνω στο οποίο κινείται η πορεία της χώρας, έχει άπειρα κενά, που μερικές σκηνές εμβόλιμου σεξ δε θα το λύσουν. Παράλληλα οι παραγωγοί βιάζονται πολύ να κάνουν τη μπάζα τους γιατί ξέρουν ότι δεν έχει διάρκεια χρόνου, ο σκηνοθέτης έχει τυφλή εμπιστοσύνη στο βοηθό του και το συνεργείο του, οπότε βγαίνει χαλαρός να διασκεδάσει και να φάει, οι πρωταγωνιστές είναι βύσματα και ρουσφέτια, και οι κριτικοί αναφέρονται στο γρήγορο και βομβαρδιστικό μοντάζ, το οποίο πολύ απλά έρχεται να κουκουλώσει τις ατέλειες, μέσα στο χάος που δημιουργεί.
1 σχόλια:
Ωραια τα λετε παλικάρια αλλά είναι γεγονός ότι όλοι γουστάρυμε τα πικάντικα και μη μου πείτε ότι όταν σας στείλουν το βιντεάκι με το χοντρό λιγδιάρη δε θα το δείτε για να βρείτε την αλήθεια πίσω από τη σάπίλα.
το περιοδικό δεν το βρίσκω εύκολα...
Δημοσίευση σχολίου